ядосано. това ще е ядосаното. и на себе си и на всички едновременно. времето не мога да променя. а искам. прочетох я. искам си онези последни 20 страници обратно, т.е. отново изживяни. и то скоро. багажът не се събира. и ми писна. заплатата ми закъснява с 5 дни и всичко обърква. сутрешната градушка ме събуди и едва не се разревах, защото не искам да вали и ме е страх да вали тогава, защото не просто ще се намокря, а ще бъда три дни така, всъщност четири. в неделя всичко е позволено, но не и в петък, събота и понеделник. и живея в хаос или хаосът живее в мен, не знам вече. остава месец и седмица до края на броенето, което не знам че броя. също не знам откога тя спи при него и това не искам да го мисля. просто хората... човеците са ужасно неблагодарни, сигурно и аз съм такава. но простичко е, подяволите на добрите намерения, само те не са достатъчни, да се промени каквото и да било.
търся си ъгъл, в който да се свия и да мълча.
Няма коментари:
Публикуване на коментар