7.01.2005

тъжното

много ми е тъжно. но само толкова
имам едно демо на остава за такива моменти.
много силно пуснато е, надявам се съседите ми да ги няма.
да са на някои от партитата тази вечер.
гледех хубав филм, приятен беше.
после се разхождах, беше ми студено, но някак имах
нужда да усетя студа. по това време на годината рядко се
случва
и е хубаво да му се наслаждава човек
ше пиша писмо след малко, макар че съм малко замаена.
днес мислите м ибяха много груби, много реални.
нещо ще се случи до месец, усещам го и някак
готова съм.
мил емайл. на който ще отговоря също така мило.
..............
когато и думите объркват меееее
когатоо просто обичам тее
............
дали нюйорк е в твоите мечки
или е лондон париж берлин.
........
опитай, повярвай, че ние можем да бъдем мн добре.
човекът до мен играе моноспектакъл, новините болят...
...подарими нощта, не искам моноспектакъл
..............

пиене няма вече.изпих цялата замаеност на вечерта.
папарампапарарампапарам.

Няма коментари: